Het is echt zo ver. De zon schijnt. We lachen meer. We ‘terrassen’; zoals de jeugd ‘een terrasje pikken’ nu noemt. Durven weer bij elkaar op bezoek te gaan. Hangen rond op balkons, in tuinen en parken. Flaneren een beetje over straat, op een boulevard of ergens op het water. We Genieten met een grote G.

En aan de andere kant is daar nog steeds Covid met een grote C. Besmettingen die weer oplopen. Peter R. de Vries die dood geschoten is. Carlo die tijdens zijn vakantie dood geschopt werd. Mensen die genomen zijn door het alles verwoestende water in Duitsland en België of waarvan hun bedrijf en/of huis verzwolgen is….

Ik weet het ook niet. Begrijp wel meer niet. Wat ik wel weet: pak elk moment dat je pakken kan en GENIET zoveel mogelijk met grote letters en enorme teugen. Heb lol en lach. Ik gun het iedereen. Natuurlijk weet ik dat dit niet altijd even simpel is! Wel weet ik dat vrolijkheid alles luchtiger maakt. Gun dat je zelf ook en wees blij als het even kan.

Vrolijke groeten van Marlou